مرا کم اما همیشه دوست بدار

این وزن آواز من است

عقربه های ساعت رو به مشرق یخ بسته اند

چشمانم سکوت کرده اند

فقط نیمی از بلور مهتاب در آسمان پیداست و نیم دیگرش را ابرها به اسارت برده اند

دلم هوای تپیدن با ستارگان و چشمانم هوای باریدن با ابرها را دارد

در چشمانت خیره می شوم و مرغان بازیگوش نگاهت را به لبخندی شادمانه پرواز می دهم

و خود عاشقانه بر ساحل چشمانت می نشینم

تو پلک بر هم میزنی و هر بار فصلی از خاطره های سبزم مرور می شود

زمان می وزد و در مسیر ثانیه ها خاطراتم تبخیر می شوند

مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش

مرا کم اما همیشه دوست بدار

این وزن آواز من است

عزیزترینم کاش می توانستم مثل تو بی نهایت باشم

تو که بی هیچ چشم داشتی فقط  نثار می کنی

و من که خودخواه خود خواهم

کاش لحظه ای محبتت را دریغ می کردی تا شاید بیشتر قدر خوبی هایت را می دانستم

کاش حداقل یک بار می گذاشتی پایت را بوسه زنم گر چه جبران هیچ یک از خوبی های تو نیست

این فکر که نکند به دلخواه تو نبوده و نیستم لحظه ای آرامم نمی گذارد

چرا که می دانم آنچه در خور زحمات توست نیستم

صحبت از خوبی ها و لطف های بی کرانت و بدی ها و قدر نشناسی های من پایان ندارد

امیدوارم روزی تمام ناسپاسی های من را ببخشی

مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش

مرا کم اما همیشه دوست بدار

این وزن آواز من است

عشقی که گرم و شدید است زود می سوزد و خاموش می شود

عشق پایدار ، ثابت و همیشگی ست

من سرمای تو را نمی خواهم و نه ضعف و گستاخی ات را

این را هم می دانم عشقی که دیر بپاید شتابی ندارد

گویی که برای همه ی عمر زمان ، زمان بی حالی ست

مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش

مرا کم اما همیشه دوست بدار

این وزن آواز من است

پس کمتر دوست بدار تا عشقت ناگهان به پایان نرسد

من به کم هم قانعم

اگر عشق تو اندک اما صادقانه باشد مرا از سر زیادست

دوستی پایدار از هر چیزی بالاترست

مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش

مرا کم اما همیشه دوست بدار

این وزن آواز من است

بگو تا زمانی که زنده ای دوستم داری

تا آروم نجوا کنم تا مجال زندگیم بود این عشق فقط و فقط پیشکش توست

تا نجوایی دوباره کنم که هرگز و هرگز تو را فریب نخواهم داد

و ... و همیشه مثل قدیم سرلوحه ی رفتار و گفتارم صداقت خواهد بود

امروز در بهار جوانی ام این اطمینان را به تو می دهم که تا خزان عمرم با توام

مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش

مرا کم اما همیشه دوست بدار

این وزن آواز من است

عشق پایدار ، لطیف و ملایم و ماندگار است

و در نتیجه در طول عمر ، ثابت قدم

با تلاشی از روی ایمان خودم را ساخته ام

تا با امیدی عاشقانه دلخواه تو باشم

دلخواه تویی که دلخواه خدای خودتی

خداوندا امیدمان را نا امید نگردان

مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش

مرا کم اما همیشه دوست بدار

این وزن آواز من است

بدان معنا که اگر از منیت گذشتیم مایی مستحکم و از روی ایمان شکل خواهد گرفت

مایی که به وضوح شاهد تداومش خواهیم نشست

مایی که بسیار بسیار زیاد باعث تعجب حتی خودمان خواهد شد

مایی که آواز زندگی مان را از صفر تا بی نهایت با حنجره ی خودمان خواهد ساخت

حنجره ای که با جوشش اکسیر عشق هر بار تازه تر آوازی از خود سر خواهد داد

و ... آوازی که بارها و بارها به تکرار عاشقانه خواهد ماند

مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش

مرا کم اما همیشه دوست بدار

این وزن آواز من است

همانگونه که وزن زندگی ست ... .. .

ماه مبارک آمد، اي دوستان بشارت

کز سوي دوست ما را هر دم رسد اشارت

آمد نويد رحمت، اي دل ز خواب برخيز

باشد که باقي عمر، جبران شود خسارت

به خدا پرنده بودن بهتر از این حال زاره

آسمون مث زمین نیست راه بن بستی نداره

اگه شد یه روزگاری منم از قفس پریدم

به همه می گم که بی تو یه روز خوشم ندیدم

خوشیام تاوقتی جون داشت که تو بودی درکنارم

حالا بی تو نازنینم من که روز خوش ندارم

می دونم که تو نخواستی بری و منو تنها بزاری

جای عشق توی وجودم گلای غم رو بکاری

رفتی و قلب من اینجا زیر پای غم لگد شد

همه می گن اشکای من واسهء عشقم حدر شد

من می دونم که وجودم لایق وجود تو نیست

صدای همیشه خستم لایق سکوت تو نیست

مهربون بگو که تا کی مهمون قفس بمونم

به خدا برای چشمات تا ابد با عشق می خونم

می خونم تا که بیای و د ستای تو رو بیگیرم

شایدم برای دوریت یه روز از غصه بمیرم

تو بگو که من بمیرم یا هنوزم هست امیدی؟

می خوام از امید بخونم لحظه ای که تو رسیدی

عشق آن است كه بلبل برروخ گل ميكند

صدجفااز خارمي بيندبازتحمل مي كند

^{چشمانم رابستم وسرم رابه سويه آسمان بالاگرفتم}

^{اشك درچشمانم جمع وبرگونه هايم جاري شدنمي دانم چرا}

^{هنگام درددل كردن باتواراده گريه كردن ازمن گرفته ميشود شايد}

^{اين همان حس غريبي است كه مرابه سويه توميكشاند}

 اي عشق كمك كن كه به سامان برسيم

چون مزرعه تشنه به باران برسيم

يامن برسم به يارياياربه من

ياهردوبميريم وبه پايان برسيم

2.  وقتی می شنوی خوشبختی به سراغ كسانی می رود كه برای رسیدن به آن تلاش می كنند ، تعجب نكن.

3.  راحتی و خوشبختی را با هم اشتباه نكن.

4.  بدان كه خوشبختی به آسانی به دست نمی آید، برای به دست آوردن آن باید سخت تلاش كنی.

5.  خوشبخت بودن كافی نیست، بلكه آنچه اهمیت دارد، این است كه بدانیم خوشبخت هستیم .

6.  اقبال به سراغ كسی می رود كه به كار عقیده دارد نه به اقبال .

7. كامیابی و سعادت در زندگی ، فقط با حفظ توجه توحیدی  و اهلیت اسلامی و فهم سازمانی بودن خانواده ، تأمین می شود.

8. برای استفاده بهینه از زمان خود، باید خوشبختی را هدف اصلی زندگی تان قرار دهید.

9. خوشبخت ترینِ مردم كسانی هستند كه زندگی شان در راه خواسته های مردم صرف شده باشد.

10.  اگر می خواهی خوشبخت باشی جر آن كه برایت مهیاست آرزو مكن.

11. برای همه كس خوشبختی یك معنی بیشتر ندارد. رسیدن به آن آرزوی موهوم.

12. انسان در عین نومیدی ، امیدوار است.

13. خوشبختی در این است كه شخص بداند چه می خواهد و آنچه را آرزو دارد مشتاقانه بخواهد.

14. خوشبختی این است كه انسان دنیا را همان طور كه آرزو می كند ببیند.

15. سعادت جامعه به مراتب مهمتر از سعادت فرد است.

16. هر كس در طلب خیر و سعادت دیگران باشد ، بالاخره سعادت خودش را هم به دست خواهد آورد.

17. با تقوی و خوبی می توان سعادت را خرید.

18. تا انسان تمایلات خود را در حد اعتدال نگه ندارد سعادت و خوشی نخواهد داشت.

19. خوشبختی فقط یك تعریف دارد. باور داشتن خوشبختی.

20. خوشبختی نتیجه ورزش و تندرستی است.

دارم از تو می نویسم

ای همه بود و نبودم

ای تو آسمان احساس

ای تو گرمی وجودم

دارم از تو می نویسم

ای یه لب، هزارتا خنده

ای تو معنی رسیدن

واسه ی دل دیوونم

من تو رو نفس کشیدم

توی آسمون عشقم

من برات گریه ها کردم

زیر این هلال مهتاب

چه دعاها که نکردم

واسه دیدن تو تو خواب

دارم از تو می نویسم

روی برگه های قلبم

روزی صد دفعه نوشتم

عاشقم، بی تو یه مرگم